Na stronie „Legionu Św. Ekspedyta” ukazał się artykuł prof. Jana Zubelewicza pt. „Podział ugrupowań politycznych według Ulricha Schradego”, https://ekspedyt.org/2026/07/10/podzial-ugrupowan-politycznych-wedlug-ulricha-schradego/, 10.07.2026.
Jest to przedruk z „Najwyższego Czasu” nr 35-36, dn. 28.08-4.09.2004, s. 51 i 52. W trakcie dyskusji prof. Zubelewicz przytoczył opinię Bogusława Wolniewicza na temat rozumienia lewicy i prawicy. Oto ta opinia.
Opozycję lewica-prawica da się dziś określić sensownie tylko w jeden sposób: poprzez stosunek do etatyzmu, czyli do „opiekuńczej” ingerencji aparatu państwowego w życie społeczne i gospodarcze, oraz do cechujących ów aparat zapędów „innowacyjnych” i „reformatorskich”. (Klasycznym przykładem etatyzmu było wprowadzenie „rzecznika praw dziecka” do konstytucji.) Lewica to etatyści: ci, co chcieliby ingerencję państwa rozszerzać; prawica to antyetatyści: ci, co chcą ją ograniczać. Otóż w tym sensie oba główne obozy polityczne – ten po komunizmie i ten po „Solidarności” – są dziś u nas lewicowe, ale ten drugi występuje w przebraniu prawicy. Rzeczywista prawica to obecnie polityczny margines. W tej prawicowej maskaradzie głównym atrybutem jest właśnie antykomunizm. Jakże więc od niego odejść? B. Wolniewicz, Prezydent i racja stanu (2000), w: tegoż, Filozofia i wartości, t. 3, Warszawa 2003, s. 214.
Wcześniej na tę opinię zwrócił uwagę Konrad Berkowicz, https://www.facebook.com/KonradBerkowiczPL/posts/tak-o-scenie-politycznej-pisał-prof-wolniewicz-ponad-20-lat-temu-po-dwóch-dekada/1943466005809315/ 20.05.2021. Poprawione zostało źródło.
Katedra Bogusława Wolniewicza 